Bonbonatelier Schlaman
- Brugstraat 27, 9712 AB Groningen
- Telefoon: 050 360 38 44
- Webshop: www.bonbononline.com
- E-mail: info@schlaman.nl
- Openingstijden: ma. van 13.00 tot 18.00, di. tot vr. van 9.00 tot 18.00 en za. van 10.00 tot 17.00.
Periode mei t/m augustus op ma. gesloten
‘Kunstwerk van chocolade’
‘Kunstwerk van chocolade’
Tien jaar was het geleden dat hij had mee gedaan aan de Landelijke Vakwedstrijden voor Bakkers “De Gouden Krakeling” in Zuidlaren. Maar Wim Schlaman is weer helemaal terug van weggeweest! In de categorie “Abrahams” won hij een eerste prijs, maar veel meer voldoening schenkt hem nog de eerste prijs met eervolle vermelding in de categorie “sierstukken”.
De bekroonde pauw is werkelijk een schitterend stuk (chocolade)werk, waar heel wat uurtjes zijn besteed. “Dit soort dingen te maken is altijd mijn ideaal geweest,” vertelt Schlaman, die al vanaf zijn veertiende in het banketbakkersvak zit:
“de chocolade heeft mij altijd al gegrepen”.
“Vanaf het begin bén ik verzot geweest op dit vak. Ik ben blij dat ik me nooit heb laten verleiden om voor iets anders te kiezen. Eind vijftiger jaren was er nauwelijks droog brood te verdienen in de banketbakkerij, ‘t was armoedje troef. Je móest bij verdienen om aan de kost te komen.”
Schlaman was o.a. werkzaam bij de”Haan en Boerema en was leraar aan de Vakschool voor hij in zelfstandig werd als banketbakker. In 1982 opende hij zijn chocolaterie aan de Brugstraat.
Een paradijsje voor mij, meneer. Dit is altijd mijn ideaal geweest, hier kan ik me in uitleven en dat doen we ook op gróte schaal,” zegt, hij met een veelbetekenende knik in de richting van zijn vroegere, ex-chef, die uit hobby geregeld meehelpt in het bedrijf. De overdracht van het vak hebben we hoog In’t vaandel staan. We willen de mensen kennis laten nemen van:,het echte ambacht, daarom maken we ook, al die leuke dingen van chocolade.
We zijn echt uniek in de vier Noordelijke provinciën en daarom is het resultaat op zo’n vakwedstrijd
juist zo leuk. Het blijkt dat je landelijk ook nog eens aan de top staat Het is allemaal handwerk wat we doen, op oude stoel geleesd. Ik verzamel oude vakliteratuur om oude technieken te leren.
Want we denken dat we veel weten, maar vroeger kon men veel meer met minder middelen.
We werken hier met het natuur produkt, zonder middelen toe te voegen.”
Wat Schlaman in zijn bedrijfje doet, kan eigenlijk niet meer anno 1987. De produktie per uur is te laag om ook maar kostendekkend te kunnen zijn, gerekend naar “normale” maatstaven: ‘Ik heb gelukkig een aantal mensen om me heen, .die óók bereid zijn om zich in te zetten om dit ambacht in stand te houden. Normaal gesproken zou dit anders niet kunnen. Wil je een winstgevend bedrijf hebben, dan kom je terecht op automatiseren en dat gaat gepaard met kwaliteitsverlies.
Een kunstenaar voel ik me niet, nee ik oefen gewoon mijn ambacht uit Ik word weleens verlegen van de lof die de mensen hebben voor mijn produkten. ‘Ik begrijp nooit wat er zo bijzonder aan is, voor mij is het heel normaal. Ik heb er wel een filosofie’ over: vanuit dé industrie veelal een kwaliteit gebruikt die in onze vaktermen als gekleurd vet bekend staat en niet als chocolade
en dat valt ook de consument op.”
De heer Schlaman mag zich dan geen kunstenaar voelen, ‘t is een bijzonder fraai stukje werk waarmee hij de eerste prijs heeft gewonnen bij de sierstukken. Maar hij blijft bescheiden: “Het is de techniek die je beheerst Je schept iets, dat wel, maar ik heb niet het gevoel dat dit nou kunst is. Ik heb er een hoop voldoening in en dat is’t belangrijkste. Er is in feite niks dat ik niet zou kunnen maken.
Die opdrachten zijn ‘t allerleukste, maar ‘t kostje een zee van tijd.Commercieel gezien zou je het voor je bedrijf niet mogen doen, maar voor mij is dat juist de aardigheid van mijn vak.
Laatst kwam hier een industrieel binnenstappen om me op te kopen. Nou, ik ben niet te koop!
Het is de liefde voor m’n vak en de steun van de mensen om me heen, die dit mogelijk maten. Ik hoop ooit nog eens iemand tegen te komen die ook die bezieling heeft en hiermee verder kan, gaan. Ik ben 50jaarenzou’t prachtig vinden zo mijn leven uit te dienen. Ik zou nooit kwaliteitsconcessies willen doen uit commerciële overwegingen. De mensen proeven het, echt Het klinkt misschien arrogant, maar dat is het resultaat van puur ambachtelijk werk. Bovendien: ik. mag graag anders zijn das een
ander.”
Wim Schlaman won met deze pauw van chocolade de eerste prijs met eervolle vermelding bij de banketbakkerswedstrijd
“de Gouden Krakeling” in Zuidlaren. In de categorie “Abrahams” was er nog een eerste prijs,