Bonbonatelier Schlaman
- Brugstraat 27, 9712 AB Groningen
- Telefoon: 050 360 38 44
- Webshop: www.bonbononline.com
- E-mail: info@schlaman.nl
- Openingstijden: ma. van 13.00 tot 18.00, di. tot vr. van 9.00 tot 18.00 en za. van 10.00 tot 17.00.
Periode mei t/m augustus op ma. gesloten
‘Je denkt erom he, kwaliteit is het allerbelangrijkste’
‘Je denkt erom he, kwaliteit is het allerbelangrijkste’
DOOR HERMAN SANDMAN
Wim Schlaman wilde als veertienjarige jongen maar één ding: chocolatier worden. Dat lukte en hij was de laatste in Groningen. De man had nog een droom: een chocolademuseum. Dat lukte niet, want Schlaman overleed november vorig jaar plotseling. Toch komt dat museum er. daar zorgt zoon Jos voor. En hij neemt de fakkel in de Brugstraat over. Bonbon Atelier Schlaman opent daar op 9 april weer de deuren.
Dat is eigenlijk niet zo heel erg verrassend. Weliswaar zocht Jos zij weg aanvankelijk in de automatisering, hij heeft dezelfde opleiding als zijn vader, hielp hem vaak in de winkel en zijn slagroomtruffels smaken net zo. “Het beviel mij steeds minder in mijn werk en op de afscheidsreceptie van mijn vader dacht ik ‘wat ben ik toch een oetlul, waarom ga ik niet in dat bedrijf werken?’
Plannen waren er ook al eerder, maar wat Jos in zijn hoofd had, deed zijn vader af met ‘waanzinnig’. Bovendien, de winkel was al verkocht. Met zijn vrouw zou de jonge Schlaman zich daarom eerst richten op de productie van slagroomtruffels, voor de wederverkoop. Dat zou de basis moeten zijn voor een eigen zaak, later.
Echter, binnen een paar maanden Werd zijn moeder getroffen door een hersenbloeding en overleed zijn vader.
“In eerste instantie kwaad natuurlijk. Een heel leven gewerkt en op het moment dat ze kunnen gaan genieten, is het ineens over. Voor mij betekende het dat de hele opzet van tafel kon.We besloten om meteen met de winkel te beginnen.
Deels om het verdriet te verwerken. Daarbij dat de geest van mijn doorleeft. Het is net of alles op zijn plek valt en ik merk aan mijn,zuster en moeder dat het hun erg goed doet.”
De makelaar vond een pand de Brugstraat. Op nog geen honderd meter van van de winkel van zijn vader.
Buiten dat de bedrijfsvoering is aangepast aan de eisen van déze tijd zal de sfeer die van het oud bonbon atelier zijn. “Ik heb mijn vader de belofte moeten maken. ‘Je denkt er om he, ‘kwaliteit is het allerbelangrijkste.’
Ik ga het net zo doen als .hij, maar ik ben geen kopie. Ik ben Jos Schlaman.
Schlaman junior gebruikt exact dezelfde chocolade (wit melk en donker), zonder kunstmatige geur- en stoffen en conserveringsmiddelen. Wat verandert is dat er geen alcohol meer in de bonbons zit en er nu ook diabetisch melk en puur over de toonbank gaat.
Maar de enorme hoeveelheid vormen wordt nog steeds gebruikt en er zal echte marsepein zijn.
“Inderdaad, het is een creatief vak. Een chocolatier is iemand die chocolade gebruikt om zijn fantasierijke geest tot ontwikkeling te laten komen.
het verschil is dat ik aan het begin van mijn carriere sta en hij al die jaren ervaring had. Maar: het moet zo zijn. Er is alleen één ding dat ik niet kan; inschatten. Hoeveel ik moet maken, straks is het Pasen en ik heb geen idee wat er aan eieren doorheen gaat. Mijn ouders wisten dat gewoon.
Daarom heb ik aan meneer Duijm gevraagd om mij te helpen. De oude chef van mijn vader maakte altijd de rozen. Dat gaat hij straks voor ons doen.
Hij is al in de tachtig, maar vond het veel te leuk.”
Jos Schlaman treedt in de voetsporen van zijn vader ; Jeroen van Kooten
gepubliceerd in De Groninger Gezinsbode