gezonde planeet
- Oude Boteringestraat 55, 9712 GE Groningen
- Telefoon: 050 360 38 44
- E-mail: info@schlaman.nl
- Openingstijden: wo. tot en met vrij van 12.00 tot 17.00.
maandag en dinsdag en zaterdag gesloten en geen koopavond
‘Chocolatier Schlaman droomt van museum’
‘Chocolatier Schlaman droomt van museum’
En toen stond Schlaman Bonbon Atelier vorige week zo maar in de krant in een lijstje van winkels in
de stad Groningen die per 31 december sluiten. Een pijnlijke vergissing, want chocolatier Wim Schlaman (64) is van plan om nog zeker een kleine anderhalf jaar door te gaan met zijn unieke winkeltje aan de Brugstraat.
Groningen - Weliswaar zit de winkel deur de eerste twee weken van het nieuwe jaar op slot, maar dat is vanwege een vakantie die Schlaman en zijn vrouw hard nodig hebben om bij te komen van de drukke decembermaand.
“We zijn kilo’s afgevallen. Het is nog nooit zo druk geweest”, vertelt de chocoladespecialist. Dat hij plannen heeft om zijn zaak op te doeken klopt wel.
En dat is ook wel bekend bij veel van zijn vaste klanten. Maar hij wilde niet profiteren van de fiscale voordelen die tot eind vorig jaar golden voor stoppende ondernemers. “Ik heb wel het advies gekregen om nu op te houden. Maar wij willen het niet alleen laten afhangen van het geld. Volgend jaar zijn wij allebei 65 en dan loopt ook het huurcontract van ons pand af. Waarschijnlijk gaan wij na Pasen 2002 niet meer open.
Daarna hebben we nog een paar maanden om de zaak op te ruimen.”
Dat betekent niet dat de Schlamans vervolgens met de armen over elkaar gaan zitten. Zijn grote ambitie is om na sluiting van de winkel een echt museum in te richten, gewijd aan cacao en chocolade. “Ik zit in april vijftig jaar in het vak en ik ben al de jaren verzamelaar van alles wat te maken heeft met bereiding en verwerking van chocola.
Die privé-collectie is een mooie basis voor een museum. Het zou zonde zijn als mensen dat allemaal niet meer kunnen zien.”
Vol enthousiasme laat hij het deel van zijn verzameling zien dat een kamer vult in zijn woonhuis in Eelde.
Gietvormen, schenkkannen, voorraadbussen. Cacaobonen in alle stadia en veel informatie over de geschiedenis en de techniek van de chocolade. Inmiddels is hij in de laatste zomervakantie al druk bezig geweest met het ontwerpen van vitrinekasten.
De grote vraag is nog waar zijn chocolamuseum onderdak kan krijgen. “Ik hoop op een gemeente of een andere instantie die een invulling zoekt voor een pand met een culturele bestemming.”
En dan liefst in Groningen of tenminste in de buurt. “Want het moet voor ons wel een beetje bereikbaar zijn.” Het liefste zou Schlaman ook regelmatig demonstraties geven van zijn uitstervende ambacht.
Ruim 18 jaar werkt het echtpaar in het sfeervolle winkeltje in de Brugstraat. Eerder had Schlaman al twee banketbakkerszaken in de stad. Een ernstige rugkwaal maakte een einde aan die onderneming. “Ik moest een operatie ondergaan die mislukte. Ik ben een paar jaar helemaal hulpbehoevend geweest. We raakten alles kwijt en we moesten leven van een uitkering.
Pas langzamerhand kon ik weer wat gaan doen, maar feitelijk ben ik nog steeds gehandicapt.”
Schlaman wilde wel weer aan het werk, maar geen enkele werkgever zat te wachten op een veertiger met een handicap. Na een reeks mislukte sollicitaties besloot hij zelf te experimenteren met chocolade. “Ik heb alle technieken die ik staande had aangeleerd, omgezet zodat ik ze zittend kon toepassen.” Toen hij na de nodige verwikkelingen opnieuw een eigen zaak begon in het winkeltje in de Brugstraat, ontmoette hij vooral ongeloof. Leven van chocolade en dan ook nog met uitsluitend eigen fabrikaat, dat leek nauwelijks levensvatbaar. “Iedereen zag me al failliet gaan voor ik begonnen was.”
Inmiddels is Schlaman een begrip, de enige chocolatier die nog al zijn producten zelf maakt, die zelf zijn chocola samenstelt uit cacaomassa, suiker, boter en dergelijke.
Bijna elke gids met leuke winkeltjes vermeldt nu zijn bonbon atelier. “In het begin verkochten wij ook nog wel koek en verpakte producten van fabrieken”, vertelt mevrouw Schlaman, “maar daar bleken onze klanten helemaal geen belangstelling voor te hebben.”
Over de trouw van de klanten, over de miniaturen van de mooie gebouwen in de stad Groningen en over zijn verzameling: bij Wim Schlaman zijn de verhalen talrijk. Want de liefde voor het vak en de kwaliteit van het product staan voorop. “Daarom doen wij niet aan koopavonden en maken wij bepaalde specialiteiten alleen in het passende seizoen. Geld komt niet op de eerste plaats. Tegenwoordig zijn er zo veel mensen die steeds moeten denken aan geld verdienen, maar daar ben ik te lui voor.”
Het spijt hem dat zijn vak uitsterft.
“Er zijn nog wel klanten die bereid zijn om extra te betalen voor kwaliteit. Het worden er zelfs steeds meer, maar jonge mensen leren het vak niet meer. In de theorieboeken van de banketbakkersopleiding beslaat de chocola nog anderhalve pagina. Daarom ben ik waarschijnlijk de laatste die op deze manier werkt. En dat hoop ik nog bijna anderhalf jaar te doen.”
Wim Schlaman in zijn zaak aan de Brugstraat, met zijn jaarlijks meesterwerk. Drie jaar geleden maakte hij het Academiegebouw van chocolade NVHN/ Han de Graaf
Gepuliceerd in Nieuwsblad van het Noorden